BIAŁOPRĄDNICKI TEATR OGRODOWY 2005

Teatr Psychodelii Absolutnej - OFF TEATR"
Teatr wywodzi się z Zakopanego (założony w 1994 r.), obecnie działa na terenie Krakowa. Współpracuje z Centrum Sztuki Współczesnej "Solvay", Międzynarodowym Festiwalem Teatralnym "Augustowskie Lato Teatralne", stołeczną "Sceną 07", Teatrem "Divadlo" z Warszawy, krakowską Sceną "Moliere", Teatrem "Arpaad" z Neapolu i innymi. Corocznie bierze udział w projektach "Proces twórczy" i "Podgórska Jesień Artystyczna".
Teatr w swoich spektaklach łączy różne elementy: dramat, prozę, poezję, luźne teksty, taniec, plastykę, ruch symboliczny. Jego domeną są niekonwencjonalne akcje teatralne o charakterze miejskim oraz otwarte eksperymenty i działania parateatralne.
Najważniejsze spektakle:
"Apocalipticum Nove" (spektakl inspirowany Apokalipsą św. Jana ukazuje zmagania sił zła i dobra, chaos i upadek ludzkości oraz przywracanie ładu i sensu świata w wymiarze ostatecznym);
"Zabawa podmiejska, czyli jak zabawa, to tylko w Warszawie (w stylu retro)" - plenerowa akcja miejska, łącząca elementy teatru z festynem ludowym rodem z PRL - u, z autentyczną zabawą w socrealistycznym klimacie i duchu "tamtych czasów". Ukazuje w krzywym zwierciadle absurdy życia w PRL - u.

"PAPIEROWE ZEGARKI"
Papierowe zegarki to hasło zaczerpnięte ze sztuki jednego z ojców dadaizmu Tristana Tzary. Papierowe zegarki kojarzą się nam z początkiem dwudziestego wieku, z okresem ogłaszania kolejnych manifestów twórczych, z czasem bujnego rozkwitu awangardowych ugrupowań artystycznych, kabaretów i kawiarnianych teatrzyków variete...
Inspiracją spektaklu stały się teksty paryskiego kabaretu "Chat Noir", berlińskiej grupy kabaretowej "Simplicissimus" oraz wiersze polskiego futurysty Tytusa Czyżewskiego.
Papierowy czas papierowych manifestów odmierzany przez papierowe zegarki... Czas rozpięty pomiędzy Paryż z początku dwudziestego wieku a Berlin z roku 1935...
Trzydzieści pięć lat zabawy, owszem intelektualnej, ale także pełnej spontanicznych wygłupów i improwizacji... Zabawy hałaśliwej, która zagłuszała lęki i budzące się niepokoje...
"PAPIEROWE ZEGARKI" są spektaklem złożonym z kilku komicznych scenek, w których próbujemy w zabawny sposób inscenizować wybrane teksty kabaretowe oraz wiersze.
I tak oto na kamiennej twarzy Bustera Keatona pojawia się nos clowna, a kolorowy pierrocik przemienia się w ladacznicę z obrazu Egona Schiele, aby za chwilę wcielić się w postacie Olafa Fonssa oraz Miji May i zagrać w niemym filmie...

Spektakl "PAPIEROWE ZEGARKI" rozpoczyna cykliczny projekt teatralny "Fabryka Sztuki" poświęcony inscenizacji manifestów programowych ugrupowań twórczych dwudziestego wieku.

Występują:
Małgorzata Nocoń
Jacek Jastrzębski

Scenariusz i reżyseria:
Bartłomiej Piotrowski

Producent:
Stanisław Grzybowski

źródło: http://www.dworek.krakow.pl